Trent Reznor to Nine Inch Nails. Albo raczej, Nine Inch Nails to Trent. Oprócz bycia innowacyjnym, twórczym muzykiem, jest również natchnionym autorem tekstów, artystą multimedialnym i wizjonerem. Nie boi się głośno nawoływać do kradzieży własnej muzyki, rozdaje ją w sieci za darmo. Jeśli kiedykolwiek, miałbym na bezludną wyspę zabrać jeden, wybrany album, z pewnością byłoby na nim logo NIN.
To bardzo ważna dla mnie formacja i nie ma drugiego takiego projektu, który ceniłbym wyżej. Głównym jego sternikiem jest oczywiście Reznor, który od 1988 roku prowadzi ten okręt przez ocean sukcesu, bez względu na nieprzychylne wiatry i mielizny muzycznego biznesu. Oprócz samego Trenta, warto wspomnieć również o muzykach, którzy przewineli się przez ten projekt, jak Robin Finck (aktywnie uczestniczący również w Guns N’ Roses), Chris Vrenna (obecnie producent, realizator i klawiszowiec w zespole Marilyn Manson), Charlie Clouser (klawiszowiec, producent) czy Danny Lohner (gitara basowa). Muzyka NIN jest często mylnie wiązana z klasycznym (elektronicznym) industrialem, bliżej jej do mocnego, rzemieślniczego rocka, doprawionego mechanicznymi barwami, wzbogaconego sporą dawką sampli i syntezatorowych dźwięków. Temu wszystkiemu towarzyszą mroczne, czasem filozoficzne, czasem perwersyjne wersy tekstów. Pośród zalewu podobnych produkcji, Trentowi udało się stworzyć niepowtarzalny styl podlegający stałej ewolucji, która trwa już od 20 lat.
I am the voice inside your head
and I control you
Mr Self Destruct
Oprócz własnej twórczości, Reznor znany jest ze współpracy, z innymi artystami. Zarówno jako współproducent, kompozytor jak i wykonawca. Jego największym sukcesem producenckim (poza NIN oczywiście) są albumy niejakiego Briana Warnera, znanego pod pseudonimem Marilyn Manson, którego podziwiać możemy u boku swojego mentora w przynajmniej dwóch teledyskach (Gave Up i Starfuckers). Trent ma na koncie również bardzo udane kolaboracje. W pamięci szczególnie zapada współpraca z Davidem Bowie, zwieńczona genialnym “I’m afraid of Americans” oraz z Tori Amos.
Utwory Reznora często firmowały kinowe hity, wśród których są między innymi: The Crow, The Lost Highway, Natural Born Killers, Lara Croft: Tomb Raider, Man on Fire. Znaleźć je można również w postaci ścieżek dźwiękowych do gier komputerowych -- np. pierwszy Quake z Id Software.
Muzyka NIN stawała się często inspiracją dla innych artystów. Na rynku jest kilka albumów z przeróbkami, jednak najciekawszym projektem skupionym wokół NIN są specjalne serwisy internetowe poświęcone fanowskim przerókom i remiksom utworów Reznora, dostępne pod adresami ninremixes.com oraz remix.nin.com
Nie wolno zapomnieć o genialnie zaśpiewanej, przez Johnny’ego Casha, bardzo osobistej piosence Hurt, do której powstał przejmujący i przede wszystkim piękny teledysk. Ostatni, nakręcony tuż przed śmiercią June Carter oraz samego Casha.
W maju 2007 roku, Reznor opublikował na swojej oficjalnej stronie, oświadczenie potępiające politykę cenową Universal Music i Interscope. Poszło o najnowszy, koncepcyjny albumów grupy -- Year Zero. Na krytyce jednak się nie skończyło. We wrześniu tego samego roku, podczas koncertu w Australii, Trent zachęcił otwarcie wszystkich swoich fanów do kradzieży swojej muzyki i rozdawania jej online poprzez sieci P2P. Pod koniec 2007 roku drogi UM/Interscope i Nothing Records rozeszły się.
There is no place I can go
There is no way I can hide
It feels like it keeps coming from the inside
The Big Come Down
Marzec 2008. Pojawia się instrumentalne wydawnictwo Ghosts I-IV, opublikowane na licencji Creative Commons. Złożony z czterech części album, zostaje wydany również w wersjach na tradycyjnych nośnikach, w tym -- edycji specjalnej za kwotę 300 dolarów, której 2500 sztuk zniknęło w ciągu dwóch dni. Idąc za ciosem, Reznor zorganizował internetowy festiwal teledysków, mających zilustrować muzykę z albumu, któremu poświęcony został specjalny kanał na YouTube.
A to dopiero początek ofensywy internetowej. Mijają dwa miesiące. Bez żadnej promocji oraz zapowiedzi, pojawia się oznaczony jako Halo 27, ósmy album NIN pod tytułem The Slip. Dostępny zupełnie za darmo, ląduje na 13 miejscu amerykańskiej edycji Billboard 200. W lipcu 2008, album zostaje wydany w limitowanej wersji CD oraz na winylu a licznik pobrań wskazuje liczbę ponad 1,5 miliona. Nie uwzględnia, zapewne dwa razy większej rzeszy słuchaczy, którzy wymieniają się muzyką.
NIN rzadko kiedy porównuje sie do innych formacji, ta reguła częściej działa w drugę stronę i zazwyczaj dotyczy zespołów grających muzykę zbliżoną stylistycznie, takich Jak Stabbing Westward czy Gravity Kills. Jeśli miałbym wymienić najlepsze płyty Reznora, bez większego zastanowienia wymieniłbym wszystkie albumy, dorzucając do tego singlowe wydania rozszerzone.
Oficjalny kanał na YouTube: http://www.youtube.com/nin
Oficjalna strona Crystal Method: http://www.nin.com